วัยหนุ่ม
นึกถึงอดีต
เที่ยวธารเสด็จ
ศึกษาคำว่าอุทยาน
อุทยานฯ คำที่ฝังใจ จนเรียกชื่อออกมาด้วยความเสน่หา และดูเหมือนว่าป่าที่เหลือจากการถูกทำลายกำลังเรียกเร้าให้ลุกตื่นและนึกถึงป่าเขาแพง ซึ่งเป็นสถานที่ใฝ่ฝันจะสร้าง วนอุทยานน้ำตกแพง
จงรีบลงมือดำเนินการได้แล้ว หากมัวลังเลชักช้าอยู่ต่อไปป่าก็จะหมด เมื่อป่าหมด ก็จะไม่มีวนอุทยาน ยังมีผู้ไม่รู้คุณค่าอยู่อีกมาก พวกเขาจึงเห็นแต่ประโยชน์เฉพาะหน้าบุกรุกทำลายเข้ามาทุกที พวกเขายังเผาป่าที่ตัดโค่นให้หมดซาก ยึดเอาที่ดินเป็นกรรมสิทธิ์ ซึ่งได้เห็นมากับตาตนเองไม่ควรจะใจเย็นอยู่อีก
เมื่อป่ายังไม่หมดสภาพความเป็นป่าไปจากโลก ป่าย่อมแสดงคุณค่าให้มนุษย์รู้ว่า ป่าเป็นสิ่งปกป้องบรรดาชีวิตสัตว์ทั้งหลาย หากชาวโลกขาดป่าลงเมื่อใด ความเลวร้ายนานาประการ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งความพินาศของมวลสัตว์โลกก็จะมาถึง แต่เป็นที่น่าเศร้าอย่างยิ่งเพราะน้อยคนนักจะยอมรับฟัง
เมื่อความฝันตกผลึกถึงขั้นนี้ ก็เริ่มถามผู้รู้และค้นหา ศึกษาความหมายของคำว่า อุทยานแห่งชาติ วนอุทยาน สวนพฤกษศาสตร์ และสวนรุกขชาติ ให้ดีเสียก่อนว่าคำไหนเหมาะคำไหนควรจะใช้กับชื่อป่าเขาแพง ที่จะไม่ขัดต่อนิยาม ในที่สุดก็ได้รับความรู้มาว่า
อุทยานแห่งชาติ ว่าตามหลักสากลแล้วควรจะมีเนื่อที่ไม่น้อยกว่า 10 ตารางกิโลเมตร และหัวใจสำคัญที่สุดภายในอุทยานแห่งชาติ จะต้องมีสภาพทิวทัศน์ของธรรมชาติที่สวยงามเป็นจุดเด่น น่าสนใจหลายแห่งเพื่อดึงดูดประชาชนให้ไปเที่ยวพักผ่อน
เมื่อพิจารณาตามความหมายของคำ จึงเลือกใช้คำว่า วนอุทยาน เพราะผู้ที่จะเข้าไปคุ้มครองรักษามีโอกาสปรับปรุง ตกแต่ง รักษาป่าที่เห็นว่าไม่ถึงกับทำให้ธรรมชาติสูญเสีย ไม่เหมือนกับ อุทยานแห่งชาติ ซึ่งดัดแปลงไม่ได้ ส่วน สวนพฤกษศาสตร์ และ สวนรุกขชาติ ผู้บันทึกไม่สามารถจะหาโอกาสเข้าไปทำให้ดีสมความตั้งใจได้ เพราะอะไรบางสิ่งบางอย่างมาปิดบังความรู้สึกให้คิดเช่นนั้น อาจเป็นเพราะความตั้งใจเดิมก็ได้
เคยนึกคิดเสมอว่า ผู้ที่พูดกับใครๆ ถึงความใฝ่ฝันที่เป็นไปได้ยากในความรู้สึกของผู้รับฟังมักจะได้รับคำพูดเสียดสี หัวเราะเยาะให้เจ็บอายตอบแทนเสมอ หากแต่ว่าวันคืนผ่านไป วันคืนใหม่ติดตามมาแทนอย่างเป็นระเบียบตามกฏธรรมชาติ แม้มวลมนุษย์สัตว์ ผู้อาบแดด ลม ฝน อยู่เหมือนๆกัน ย่อมมีความคิดแตกต่างกัน ความฝันต่างกัน ความพยายามในสิทธิหน้าที่ก็ยิ่งหย่อนกว่ากัน ความปราณีตในการดำเนินชีวิตต่างกัน บางคนจึงได้แต่คิดฝัน บางคนสามารถสร้างสรรค์
(c) 1997-2008 KohPhangan.com reproduction without permission prohibited.