บันทึกเรื่องวนอุทยานน้ำตกแพง
หน้าแรก
สารบัญ

วัยหนุ่ม

นึกถึงอดีต

เที่ยวธารเสด็จ

ศึกษาคำว่าอุทยาน
เที่ยวชมป่า ป่าถูกทำลาย
เริ่มสำรวจธารน้ำรัก
สร้างศาลา
สร้างที่พัก
สร้างเขื่อนน้ำล้น
ชาวบ้านเริ่มถอยศรัทธา
ห้ามตัดไม้ทำลายป่าเขตเขาไม้งาม
ถูกคว่ำขัน (คนไม่ใส่บาตร)
ไปเยี่ยมคารวะอาจารย์
เสน่ห์ป่าพรหมาจารีย
วางแผนปลูกไม้คืนป่า
ปลูกไม้คืนป่า
สร้างกุฏิน้อย
คืนน้ำให้ธารด้วน
สำรวจหาที่สร้างเรือนพักรับรอง
เจ้าหน้าที่ของกองอุทยานฯ
รับคนงาน
ตกแต่งป่า
ร้อนถึงอาจารย
โยมแม่ทุกข์ใจเพราะลูก

 

สำรวจหาที่สร้างเรือนพักรับรอง


กุฏิน้อย แม้จะเล็กและแคบแต่ก็ยังมีโอกาสยินดีต้อนรับเพื่อนพระต่างจังหวัด ที่พยายามเดินทางมาเยี่ยมเยียนและอยู่พักผ่อน เพื่อจะได้เที่ยวชมป่าเขาลำเนาไพร แม้ฆราวาสที่คุ้นเคยสนิทสนมนับถือกันมาก่อน ก็เดินทางจากต่างเมืองมาเยีอน โดยไม่รังเกียจที่จัดให้พักที่ระเบียงโล่ง

วันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2520 ตัดสินใจว่าจะต้องสร้างเรือนพักรับรอง เพื่อสะดวกแก่ผู้มาเยีอนได้มีที่หลับนอน จึงออกเดินสำรวจหาพื้นที่ด้วยความรอบคอบ และได้สถานที่ตามต้องการ คือที่สันเขาธารน้ำลอดใกล้เขตป่าพรหมจารีย์ด้านทิศตะวันตกของกุฏิน้อย ซึ่งมีธารน้ำด้วนขั้นระหว่างกลาง และบนสันเขาที่จะสร้างยังอยู่ใกล้ธารน้ำลอด และตรงจุดที่จะสร้างเรือนพักรับรองมีต้นลนใหญ่ มีกิ่งก้านสาขา ใบดก เป็นไม้ป่ามีลูกกินได้ และมีอยู่เพียงต้นเดียว นอกนั้นเป็นไม้เล็กไม่กี่ต้นงอกแซมขึ้นในป่าหญ้าคา เมื่อเลือกที่สร้างได้แล้วยังต้องมีความพร้อม ไม่ใช่รอวันเวลาฤกษ์ดียามดีมงคลดีหรือวันธงชัย แต่รอความพร้อมของปัจจัย คือเงิน นายช่างและวัสดุการก่อสร้าง พร้อมเมื่อใดก็จะสร้างเมื่อนั้น

คนเราประกอบกรรมดีเวลาใด วันเวลานั้นก็คือฤกษ์ส่งเสริม หากแต่ประกอบกรรมชั่วเมื่อใด วันเวลานั้นก็จะเป็นฤกษ์เสื่อม

(c) 1997-2008 KohPhangan.com
reproduction without permission prohibited.